Wijnkennis

De jaarcyclus van de wijnstokken begint in de late winter met de Snoeien van wijnstokken — Het belangrijkste werk in de wijngaard. Met de snoei bepaalt de wijnbouwer de opbrengst en daarmee de kwaliteit. Guyot-snoei (één of twee vruchtdragende takken) komt veel voor in Frankrijk en Duitsland; gobelet (struikvorm zonder draden) in Zuid-Frankrijk, Spanje en oude wijngaarden in Barossa. Cordontraining is geschikt voor machinaal oogsten.

Vegetatieperiode — Uitlopen (maart/april): de knoppen zwellen en lopen uit. Late vorst vormt het grootste gevaar: in 2017 verloren veel Europese wijnbouwers tot 80 % van hun oogst door vorst in april. Maatregelen tegen vorst: rook/vorstkaarsen, windmachines en beregening (paradoxaal genoeg geeft bevriezend water warmte af). Bloei (mei/juni): zelfbestuiving bij Vitis vinifera. Bloemval bij kou of regen en een slechte bevruchting kunnen de opbrengst sterk verminderen. Vruchtzetting en groei (juni–augustus): bladwerk, ontbladeren (licht in de druivenzone) en groene oogst (overtollige trossen verwijderen om de opbrengst te beperken en de kwaliteit te verhogen). Véraison (juli/augustus): de bessen beginnen te verkleuren — blauwe rassen van groen naar blauw/zwart, witte van groen naar goudgeel. Vanaf dit moment begint de suikeropbouw.

De druivenoogst - De oogsttijd is de cruciale kwaliteitsvraag. Te vroeg: Hoge zuurgraad, onrijpe tannines, groene aroma’s, weinig suiker. Te laat: overrijp, te weinig zuurgraad, alcoholisch, marmeladelig. De wijnmaker meet suikergehalte (refractometer: Oechsle, Brix, KMW), zuurgraad, pH-waarde en proeft de bessen. Machinaal oogsten: Snel, efficiënt, goedkoop - maar minder selectief. De machine schudt de wijnstokken en vangt de vallende bessen op. Handmatig oogsten: maakt selectief oogsten mogelijk en is in bepaalde productievoorschriften verplicht. Kwaliteitswijn mag echter niet algemeen worden gelijkgesteld aan een verplichting om met de hand te oogsten. Bij Trockenbeerenauslese en eiswein wordt soms bes voor bes geselecteerd.

Gewasbescherming — Echt meeldauw (oidium) en Valse meeldauw (peronospora): De twee belangrijkste ziekten in de wijnbouw. Druifluis (phylloxera): tussen 1860 en 1900 verwoestte deze bijna de hele Europese wijnbouw. De oplossing was Europese kwaliteitsrassen te enten op Amerikaanse onderstammen die resistent zijn tegen druifluis. Slechts enkele regio’s bleven gespaard: Chili, delen van Australië (Barossa — oude wijnstokken op eigen wortels!) en Santorini.