
Water en gezondheid: wetenschappelijke feiten
Vloeistoftoevoer zonder beloftes voor de gezondheid
Water is een belangrijke dorstblusser. Mineralen kan bijdragen aan de voeding, maar een drankadvies is geen diagnose of therapie.
Algemene drinkaanbeveling
De DGE adviseert voor volwassenen in het dagelijks leven rond 1,5 liter drank dagelijks, bij voorkeur water of andere calorievrije dranken. Bij hitte of een verhoogd vochtverlies kan meer nodig zijn. Dit is niet voor iedereen en elke ziekte dezelfde behoefte. Bij medisch voorgeschreven hoeveelheden vloeistof hebben de individuele aanwijzingen voorrang; overmatig drinken is ook niet zinvol.
Mineralen correct berekenen
De DGE noemt calciumrijk mineraalwater als een mogelijke bijdrage aan de calciuminname. De bijdrage volgt uit het gehalte in mg/l en de gedronken hoeveelheid. Een vast opnamepercentage van 25–40 % voor ieder water en iedere persoon wordt hier niet beweerd. Magnesiumrijk water wordt niet algemeen als middel tegen krampen aanbevolen. Ook een sportprogramma “waterstofcarbonaat vooraf, natrium tijdens het sporten, magnesium erna” valt niet uitsluitend uit het etiket te onderbouwen.
Zuigelingenvoeding
Deze waarden mogen niet hoger zijn dan: Natrium 20 mg/l, nitraat 10 mg/l, nitriet 0,02 mg/l, sulfaat 240 mg/l, fluoride 0,7 mg/l, mangaan 0,05 mg/l, arseen 0,005 mg/l en uranium 0,002 mg/l. Dit zijn inclusieve maximumwaarden, geen strikte grenzen waarbij de waarde lager moet zijn.
De aanduiding betekent niet dat het water steriel is. Het BfR adviseert ook mineraalwater, bronwater of tafelwater met deze aanduiding te koken voor de bereiding van babyvoeding. Daarnaast moeten bereidings-, hygiëne- en medische aanwijzingen worden gevolgd.
Leidingwater is niet in algemene zin ongezonder dan mineraalwater. De specifieke samenstelling, lokale aanwijzingen en het gehele voedingspatroon zijn bepalend.
Quiz - Vraag 1 van 3
0/0 correctHoe kan de bijdrage van calciumhoudend water aan de voeding feitelijk worden beschreven?
