Bierkennis

hop - Het groene goud van het bier

Hop (Humulus lupulus) is een klimplant. De vrouwelijke bloeiwijzen bevatten lupulineklieren met bitterstoffen en etherische oliën. Hallertau, Spalt, Tettnang, Žatec, Yakima en Australische teeltgebieden staan voor verschillende herkomsttradities. Jaaroogsten en ranglijsten van producerende landen veranderen en worden hier niet als tijdloze rangorde behandeld.

Klassieke Europese rassen

Hallertauer Mittelfrüh — Een edele Duitse hop: fijnkruidig, bloemig en licht kruidachtig. De ziel van Beierse helles en veel pilseners. Een laag alfazuurgehalte (3–5 %), maar een verfijnd aroma. Helaas gevoelig voor ziekten en daardoor zelden als enige variëteit geteeld.

Tettnanger — Uit de regio rond de Bodensee, verwant aan Saaz-hop: fijnkruidig, kruidachtig en met lichte citrustonen. Klassiek voor Zuid-Duitse lagerbieren en weizenbieren.

Saazer (Saaz/Žatec) — Een edele Tsjechische hop: aards, kruidachtig en bloemig, met een verfijnde kruidigheid. De ziel van Pilsner Urquell en alle Boheemse lagerbieren. Een van de oudste gedocumenteerde hopsoorten ter wereld.

Spalt — Uit de regio Spalt in Franken: fijnkruidig, aards en licht nootachtig. Wordt gebruikt voor lagerbieren uit Franken en pilseners.

East Kent Golding — Een edele Engelse hop: aards, bloemig en kruidachtig, met honingachtige zoetheid. Kenmerkend voor English pale ales en bitters. Fuggle is de andere Britse klassieker: houtachtig, muntachtig en aards.

Amerikaanse aromahopsoorten

Cascade — De hop die de craftrevolutie op gang bracht: intense aroma’s van Pompelmoezen en bloemen. Bepalend voor Sierra Nevada Pale Ale. De geur van Amerika.

Centennial — ‘Super Cascade’: vergelijkbaar met Cascade, maar krachtiger. Citrus, bloemen en lichte dennentonen.

Citra - Een van de meest populaire hop's ter wereld: Intensive tropische vruchten (Mango, passievrucht, Litchi), grapefruit, limoen, een aromabom.

Mosaic - Complex als een mozaïek: tropische vruchten, bessen, steenvruchten, kruiden, aarde - alles tegelijk. Extreem veelzijdig, uitstekend als single hopbier.

Simcoe — Twee gezichten: dennen en hars aan de ene kant, passievrucht en abrikoos aan de andere. Het hoge alfazuurgehalte (12–14 %) maakt deze hop ook geschikt als bitterhop.

Amarillo — Sinaasappel, grapefruit en tropisch fruit met bloemige tonen. Zacht en uitnodigend.

Galaxy - Australiës ster: Intensive passievrucht, perzik, citrusvruchten. Zeer populair in NEIPAs.

Gebruik van Hop

Bitterhop toevoegen tijdens het koken zorgt voor isomerisatie van alfazuren en kan bitterheid geven. Latere toevoegingen aan het hete wort behouden meer vluchtige aroma’s. Dry Hopping tijdens of na de vergisting extraheert vooral hoparoma’s, maar kan ook de bitterheid wijzigen: de uitspraak ‘aroma zonder enige bitterheid’ is te absoluut. Enzymen uit hop kunnen bovendien dextrinen afbreken en bij aanwezigheid van levende gist een nagisting (Hop Creep) veroorzaken; alcohol, diacetyl en de druk in de verpakking moeten dan worden gecontroleerd.