
Exotische sappen: mango, passievrucht en granaatappel
Exotische vruchtenprofielen zonder superfoodbeloften
Mango, passievrucht en granaatappelen kunnen verschillende consistentie, zuurgraad en smaakintensiteit bieden. De productnaam is belangrijker dan een superfood-adverteerdersnaam.
Mango
Mangovruchtvlees wordt vaak als vruchtenpuree verwerkt. Mangonectar bevat water en minimaal 25 % vruchtensap of vruchtenmoes. Dit is een minimumwaarde, geen voorgeschreven vaste receptuur. Mangopuree mag onder de toepasselijke voorwaarden ook in sapmengsels worden gebruikt; deze hoeft niet altijd te worden verdund “om überhaupt drinkbaar te zijn”.
Passievrucht
Passievruchtproducten kunnen uitgesproken zuur smaken en worden aangeboden als sap, nectar of ingrediënt in mengsels. Voor nectar geldt minimaal 25 % vruchtaandeel. Gele en paarse vruchten worden in de handel soms verschillend aangeduid; voor de werkelijke samenstelling telt de concrete productinformatie.
Granaatappels
Robijnrode kleur, wrange of samentrekkende tonen zijn mogelijke proefindrukken. Plantaardige bestanddelen worden onderzocht, maar een laboratoriumwaarde voor antioxidatieve capaciteit, bijvoorbeeld ORAC, bewijst geen bescherming tegen hartziekten of kanker bij mensen. Onbewezen bijzondere gezondheidseffecten worden hier niet als kennis overgebracht.
Selectie in de handel
Vergelijk sap, nectar en vruchtensapdrank: werkelijke vruchtaandeel, ingrediënten, suiker en portie. Een speciale smaak aanbevelen zonder een medische aanbeveling af te leiden uit een fruitsoort. Exotische oorsprong kan langere transportroutes betekenen, maar bepaalt op zich geen volledige milieubalans.
Quiz - Vraag 1 van 3
0/0 correctWelk minimumpercentage vruchten geldt voor mangonectaren?
