Likeurexpert

Italië - Het hart van de likeurcultuur

Italië is zonder overdrijving het veelzijdigste en invloedrijkste likeurland ter wereld. Van de Alpen tot Sicilië heeft iedere regio eigen specialiteiten ontwikkeld die lokale ingrediënten, klimaat en eeuwenoude tradities weerspiegelen. De Amaro (meervoud: amari) — de bittere kruidenlikeur — vormt het hart van de Italiaanse drinkcultuur en wordt traditioneel als Digestivo na de maaltijd gedronken. Hier wordt geen vast aantal Italiaanse likeurmerken genoemd zonder gedateerde telling.

Limoncello - Zuid-Italië's vloeibare zonneschijn

Limoncello wordt traditioneel op de Amalfikust, op Capri en in Sorrent gemaakt. De basis: schillen van de Sfusato Amalfitano- Citroen aan de Amalfikust; in Sorrent worden andere lokale rassen gebruikt, elk met eigen kenmerken. De productie is elegant eenvoudig: de schalen worden gemaakt zonder witte albedo (die bitter zou zijn) dun afgeschild en in alcohol met een hoog percentage (95 % vol. landbouwalcohol) gemacereerd gedurende een periode die per product verschilt. Alleen het gele flavedo bevat de etherische oliën (limoneen, citral, linalool) die limoncello aromatiseren. Het maceraat wordt vervolgens met suikersiroop verdund tot typisch 25–32 % vol. alcohol en 200–350 g/l suiker.

Amaretto — het geheim van de amandeltoon

Amaretto werd in les 6 omschreven als een stijl met een amandelachtige smaakindruk. Merkverhalen uit Saronno worden deels uitdrukkelijk als legenden verteld. Zonder gepubliceerd recept wordt hier geen specifiek productieproces voor Disaronno beweerd. Lazzaroni vermeldt daarentegen de infusie van amarettikoekjes als productkenmerk.

De Amaro-kaart van Italië

Noord-Italië: Amaro Nonino Quintessentia (Friuli, verfijnd met ÙE-druivenbrandewijn/Acquavite d’Uva, elegant en kruidig), Fernet-Branca (Milaan, extreem bitter, 27 kruiden incl. mirre, saffraan, aloë). Andere regio's: Amaro Lucano (Basilicata, 1894, uitgebalanceerd bitterheid met honing), Centerba (Abruzzen, een stijl van kruidige gedistilleerde drank; alcoholsterkte afhankelijk van het product). Zuid-Italië: Averna (Sicilië, rond en zoet met sinaasappelschil), Strega (Benevento, Campanië, geel gekleurd door saffraan, 70 kruiden). Eilanden: Mirto (Sardinië, uit myrtenbessen, rood of wit). Deze regionale diversiteit weerspiegelt de Italiaanse culinaire filosofie: elke plaats heeft zijn eigen identiteit, zijn eigen ingrediënten en zijn eigen traditie.